Naber başkan? Çok güzel saçmalıyorsun, öpüşmesek mi? Zaten hayat bazen çok şey… Şey gibi, o şarkılar gibi. Büyük Ev Ablukada şarkıları gibi. Bazen değil, hep öyle. Yani şey, şey işte. Şey ne güzel bi şey, yani kelime. İşte bu bi şey. Hayata tutacak şey. Şeyimi tutun diye demiyorum, o tarz bir insan değilim. Üstelemeyin lütfen! Tutturdunuz mu tutturuyorsunuz siz ya hu. İlkyarısifirbitermoruk.com Öpüşmeyecek miyiz hala? Hala mesela, bir akraba, babamın kardeşi, kız kardeşi. A harfini bazen şapkalı kullanıyoruz. Bunlar hep birikim! Bildiğiniz gibi değil aslında bu işler. Çok karışık....

Bedia Ceylan Güzelce ile tanışıklığım bireysel olarak zor bir dönemime dayanır. İşte bilirsiniz, hepimizin unutamayacağı zamanlar var, onlardan biri. “Sevdiğinden ayrı düşen Behçet’e dedim ki, “dünya O’ndan ibaret değil” ve yanıtladı, “biliyorum ama keşke öyle olsaydı…” Yıkıldım o cümleyle, tüm arabesk halimle, o bilgisayarın başından Behçet olarak kalktım. Bu kadını sevmeliyim dedim. Ve bu kadar ile kalmamalı. Gittim Dost Kitabevi’ne ki Ankaralılar bilir, birbirini gerçekten seven dostlar orda buluşurmuş gibi gelir, “bana 1473 lazım”...

İspanyolca her daim bir müzik dili olarak gelmiştir bana. böyle düşünmeme sebep muhtemelen örneğini çokça gördüğümüz, elindeki gitarla birlikte sokakta şarkı söyleyen ispanyollar. İspanyolların bu kadar çekici gelmesinin yanı sıra dillerinin fonetiğinin çok hisli olduğunu düşündüğüm diğer bir dil de ibranice. İbranice bildiğimiz gibi israil’in resmi dilidir. Sizlere bugün tanıtacağım hatta haddimi aşıp ısrarla tavsiye edeceğim grup/ikili bir üst paragrafta sözünü ettiğim iki dili de kullanarak müzikler yapıyor. Çok da harika müzikler. Aslında onların dili ladino. tabii ki...